Den Haag, 10 augustus 2011
Rode Kruis: Ziekenhuizen en medisch personeel steeds vaker doelwit van geweld
Ziekenhuizen, medisch personeel en ambulances zijn steeds vaker het doelwit van geweld in oorlogsgebieden wereldwijd. Miljoenen mensen raken hierdoor verstoken van medische hulp, terwijl deze hulp juist in tijden van conflict en geweld het meest nodig is. Dit blijkt uit onderzoek dat het Rode Kruis vandaag presenteerde naar ruim 600 incidenten in 16 landen wereldwijd.
“Geweld tegen ziekenhuizen en medisch personeel moet stoppen. Het is een kwestie van leven en dood”, zegt Yves Daccord, directeur-generaal van het Internationale Comité van het Rode Kruis. Burgers en strijders sterven vaak aan hun verwondingen omdat ze simpelweg niet op tijd medische hulp krijgen.”
Volgens dr. Robin Coupland, die leiding gaf aan het onderzoek, is de meest schokkende uitkomst dat veel mensen niet zozeer sterven doordat ze rechtstreeks getroffen worden door een bermbom of beschietingen. Ze sterven omdat de ambulance hen niet op tijd kan bereiken of medisch personeel wordt verhinderd om hun werk te doen. Maar ook omdat ziekenhuizen zelf het doelwit worden van aanvallen of gewoon omdat de omgeving te gevaarlijk is om medische hulp te kunnen bieden.”
In 2009 doodde een bomaanslag in Mogadishu meer dan 20 mensen, van wie de meeste slachtoffers net als arts waren afgestudeerd. De aanval op deze jonge artsen heeft niet alleen aan hen het leven gekost, maar heeft bovendien tienduizenden mensen elke kans op medische zorg ontnomen in de maanden en jaren die volgden.
Geweld dat medische hulpverlening verhindert, is momenteel een van de meest urgente en tegelijkertijd meest onzichtbare humanitaire tragedies, benadrukte Daccord. “Ziekenhuizen in Sri Lanka en Somalië zijn bestookt met artillerie, ambulances in Libië zijn onder vuur genomen, paramedici in Colombia zijn gedood en gewonde mensen in Afghanistan hebben urenlang in de file gestaan bij een wegversperring. Dit moet stoppen.”
De humanitaire gemeenschap alleen kan geen oplossing bieden voor deze uitdaging. Het is noodzakelijk dat landen, hun strijdkrachten, maar ook andere gezaghebbende autoriteiten erkennen dat de belemmering van medische hulpverlening door geweld een van de meest ernstige en wijdverspreide humanitaire uitdagingen is.
“Een effectieve aanpak van het probleem vereist humanitaire dialoog, respect voor de wet en het aannemen van passende maatregelen door landen, de strijdkrachten en niet-statelijke actoren,” aldus Daccord. “Het Internationale Rode Kruis is vastberaden om met alle betrokkenen samen te werken om effectieve en onpartijdige medische zorg veilig te stellen.”
Opzettelijke aanvallen op medisch personeel, ziekenhuizen en ambulances, evenals op de gewonden en zieken, schenden het internationaal recht. De Verdragen van Genève en de Aanvullende Protocollen bepalen dat de gewonden en zieken – zowel strijders als burgers – tijdens gewapende conflicten het recht hebben om te worden beschermd en om tijdig medische zorg te krijgen.
Bron Het Nederlandse Rode Kruis